کد خبر: 2604
تاریخ انتشار: ۲۹ بهمن ۱۳۹۷ - ۰۹:۲۵
ماشین

وحید یامین پور مجری صدا و سیما و استاد دانشگاه با انتشار پستی بسیار تند در توئیتر ، به اکران فیلم آشغال های دوست داشتنی در سینما واکنش نشان داد. گفتنی است شیرین یزدان بخش، حبیب رضایی، هدیه تهرانی، نگار جواهریان، صابر ابر و شهاب حسینی در این فیلم ایفای نقش می کنند.

رویکرد امروز فیلم آشغال‌ های دوست داشتنی ، درباره انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸ است و شیرین یزدان بخش، حبیب رضایی، هدیه تهرانی، نگار جواهریان، صابر ابر و شهاب حسینی در فیلم ایفای نقش می کنند. این فیلم سینمایی از ۶ سال پیش توقیف شده بود تا اینکه بالاخره در روزهای اخیر رسما رفع توقیف شد. با انتشار این خبر وحید یامین پور مجری مشهور در توئیتی تند نسبت به اکران این فیلم ابراز ناراحتی کرد.

یامین پور در صفحه شخصی خود نوشت:

” یک فیلم “آشغال” که ماموریتش عوض کردن جای شهید و جلاد است، بعد از چندسال توقیف دقیقا در چهلمین سالگرد پیروزی انقلاب، مجوز گرفت و اکنون بنرهای تبلیغاتی چند ده متری اش روی در و دیوار به نظام می خندند.

این هم آخرین لگد وزیر فرهنگ به فرهنگ بی صاحب، قبل از بر کناری‌اش.”

آشغال های دوست داشتنی

فیلم بازی ای به جا و تماشایی از شیرین یزدانبخش دارد که به خوبی التهاب درونی یک زن تنها و گیرافتاده در یک موقعیت جانکاه و استرس آفرین را بازتاب می دهد. توهمات ناشی از این درماندگی حسی و صحبت خیالی منیر(زن تنهای فیلم) با قاب عکس شوهر مرحوم، فرزند خارج رفته، فرزند شهید شده و برادر تحت تاثیر تفکرات چپ، موقعیتی را پدید می آورد که جهان مفهومی روایت شکل بگیرد.

این جهان بینی روایی که برپایه گفتمان ایده ها شکل می گیرد متضمن نگاهی است که تلاش دارد تا از دل التهابات و تنش ها، گل دوستی ها و آرامش را بچیند. چنین طرز تفکری به ویژه با توجه به آن نگاه تا حدودی هجوگونه و کمی تاحدودی کاریکاتوری نسبت به تنش های سال ۸۸ و گفت و گویی که میان منیر و آدم های درون عکس و تلویزیون شکل می گیرد این فضا را به خوبی می پرورد و ایده مرکزی روایت فیلم و نقطه ثقل آن را شکل می دهد.

اینکه منیر با کمک جهان خیالی و ذهنیت سورئالی که از ارتباط گیری با قاب عکس ها برای خود پدید می آورد در تلاش برای پاکسازی از منزل خود از هر چیز مشکوک است در وهله اول خمیرمایه ای چندان جذاب برای انتقال پیام اصلی فیلم به مخاطب به شمار نمی آید اما بازی درخشان بازیگران به واقع کمک موثری در کشاندن مخاطب تا انتهای فیلم است.

منیر در پی پناه دادن به بخشی از معترضان حوادث ۸۸ و پس از رفتن آنها با ضربدری حک شده روی درب خانه خود مواجه می شود و در پی صحبت با یکی از همسایه ها متوجه این نکته می شود که ممکن است فردا ماموران به خانه وی مراجعه کنند.

آشغال های دوست داشتنی

این نقطه عطف اولیه روایت به خوبی بازتابنده ای از درون پرتشویش و استرس زده زنی تنها در شهری شلوغ و در دل موقعیتی ملتهب است. ورود ناخواسته منیر به متن این التهاب و تاکید مکرر وی بر شنود تلفنی و نیز همراهی وی با ۴ قاب عکس و صحبت با آنها برای شناسایی محل اختفای چیزهایی که ممکن است در مراجعه فردای ماموران برای وی دردسرساز شود سبب کشف حقایقی درباره زندگی نفرات آن ۴ قاب عکس می شود.

یزدانبخش در بازتاب آلام و احساسات یک زن تنها بسیار موفق است. به ویژه آنجا که در عملیات کشف چیزهای ممنوعه در منزلش به عکس هایی از منصور برادر مرحومش با سیما(دخترخاله منصور و منیر) روبرو می شود و به همراه عکس ها به حیاط می رود و اشک می ریزد. یا هنگامی که در اتاق فرزند شهیدش نامه ای را می یابد که حاکی از عواطف و احساس وی در دوران قبل از اعزام به جبهه است و در اینجا نیز منیر قطره ای اشک بر گونه اش جاری می شود. دیگر بازیگران فیلم هم کار خود را به خوبی انجام می دهند. البته هدیه تهرانی در نمایش یک زن کنشگر معترض چندان موفق نیست و بیشتر کاریکاتوری از رفتارهای اعتراضی را نمایش می دهد.

حبیب رضایی در یک نقش آفرینی مناسب ویژگی های رامین پسر شوخ و رهای میانسال منیر را هم در گفت و گوی تصویری اینترنتی در ابتدای فیلم بازتاب می دهد و هم از دل قاب عکسی که مربوط به دوران فارغ التحصیلی اش است این رهایی و طنازی را به رخ می کشد. شهاب حسینی هم در نمایش روحیات یک مبارز چپ انقلابی به توفیقی مناسب می رسد به ویژه در سکانس نجوای سرود انقلاب با دیگر قاب عکس ها، این روحیه مبارز را بازتابی موثر می دهد.

صابر ابر به خوبی تصویر یک جوان تند حزب اللهی را در فیلم به نمایش می گذارد. جدل گفتمانی ای که با دایی اش منصور به دلیل همان تفکرات چپ دارد و تاکید مکرری که بر مولفه های ارزشی دارد بر تنور تنش های گفتمانی می دمد. اکبر عبدی هم به مانند همیشه یک نقش آفرینی برجسته را در قاعده همسان سازی تیپ و شخصیت به اجرا می رساند. به ویژه غیرتی که برای منیر به خرج می دهد، طنز کلامی که برای دست انداختن منصور به کار می برد یا تکه کنایه هایی که به رامین میزند و البته سکانسی که قرار است فرزند شهیدش را دعوا کند تا دل منصور نرم شود و جای اسلحه را لو بدهد با چنان ظرافتی از سوی عبدی اجرا می شود که مخاطب را درگیر آن لحظه ها می کند.

منبع:سینما خبر

نظرات

  • انتشار یافته: 3
  • در انتظار بررسی: 0
  • غیر قابل انتشار: 0
  • ftm IR ۰۵:۳۶ - ۱۳۹۷/۱۲/۰۴
    5 8
    بسیار چرت خیلی مسخره بود حالمون از هر چی فیلمه بهم خورد
  • بهروز FR ۰۰:۲۴ - ۱۳۹۷/۱۲/۱۰
    2 0
    بسیار فیلم جالب با دیالوگ.های عالی.. از بهترین فبلم های ایرانی که دیده ام..
  • محمد جواد IR ۱۱:۰۵ - ۱۳۹۷/۱۲/۱۴
    3 2
    خیلی کسل کننده بود تماشگران وسط فیلم می رفتند. آخه 80 الی 90 درصد فیلم ، قاب عکسها با هم صحبت می کردند این درسته صحبتهایش هم کلیشه ایی تکراری بدترین فیلم دوران زندگی ام را دیدم

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
6 + 1 =

پربازدیدترین

پربحث‌ترین

آخرین اخبار