کد خبر: 13037
تاریخ انتشار: ۲۲ دی ۱۳۹۸ - ۲۲:۲۱
هواپیمای اوکراین

بهار نود و شش رفتم آموزشی سربازی، پادگان ناجا. سربازهای ناجا بین کلانتری و آگاهی و راهور و هزارجای دیگر تقسیم می‌شوند که با متهم و مجرم سر و کاردارند.

رویکردامروز بهار  نود و شش رفتم آموزشی سربازی، پادگان ناجا. سربازهای ناجا بین کلانتری و آگاهی و راهور و هزارجای دیگر تقسیم می‌شوند که با متهم و مجرم سر و کاردارند. یکی از چیزهایی که آنها آموزش می‌دادند، قانون به گارگیری اسلحه بود. روی کاغذش این بود که در ده دوازده شرایط می‌توانید تیراندازی کنید. مثلا وقتی جان کسی در خطر است یا امکان دارد در صورت حمله به شما اسلحه تان را بگیرند، یا وقتی زندانی یا متهم فرار کرده می‌توانید به شلیک کنید. ابتدا هوایی، بعد کمر به پایین و بعد کمر به بالا. ولی همه درجه‌داران می‌گفتند این ها حرف است، هر اتفاقی افتاد شلیک نکنید! چون شلیک کنید تازه اول بدبختی است و هزارنفر می‌آیند یقه‌تان را می‌گیرند که الان نباید می‌زدی! چرا دو تا تیز زدی، نه یکی! چرا این طرفی زدی، نه آن طرفی! و کلی داستان تعریف میکردند که فلان سرباز یا درجه‌دار ناجا بر اساس همین قوانین و بر حسب وظیفه شلیک کرده ولی بعد پشتش را خالی کرده‌اند و دادگاهی شده و حکم خورده است. ته حرفشان این بود که کسی پشتتان نیست و اینها برای فیلمها است! تیراندازی نکنید! 

غرض اینکه در ماجرای سقوط هواپیمای اوکراینی، آن مامور بنده‌ی خدای پای پدافند نشسته، در "تشخیص مصداق" اشتباه کرده، نه در "تشخیص وظیفه". سطح هشدار بالا بوده، او هم هدفی را نزدیک تاسیسات حساس نظامی شناسایی کرده، نتوانسته با مرکز چک کند و شلیک کرده است. دقیقا همان کاری که بقیه بچه‌های پدافند می‌کنند، حتی همانهایی که گلوبال هاوک را شکار می‌کنند. اینجا "تنها اشتباه" او که البته اشتباه بزرگی هم بوده این است که "هواپیما" را با "موشک" اشتباه گرفته است، اما نباید به خاطر شلیکش به سمت هدف ملامت شود.
 

لایقینِ شماتت، نظامیان و مسئولان رده بالایی هستند که از ابتدا بنا را بر پنهان‌کاری گذاشتند و بی‌خیال مدیریت رسانه‌ای کشور و مدیریت روانی جامعه، سکوت کردند. نتیجه اینکه همه‌ی لشگر رسانه‌ای حامی نظام دلخوش به تکذیب آنها، به تصور اینکه آمریکا دارد ضربه‌ی عین‌الاسد را با جنگ روانی سقوط هواپیمای اوکراینی تلافی میکند دل به دریا زدند و بی خبر از همه جا سعی کردند مقابل جنگ روانی دشمن بایستند. 

کاری به موج‌سواری و کفتارصفتی ضدانقلاب ندارم و اتفاقی هم که افتاده مصیبت بزرگی است؛ اما اگر بنا است کسی ملامت شود، مسئولان و برادرانی هستند که دو روز می‌دانستند و از ابتدا سکوت و تکذیب کردند؛ نه آن مامور پای پدافند که در حین انجام وظیفه، در تشخیص مصداق اشتباه کرده است. او به اندازه اشتباه خودش- یعنی تشخیص مصداق اشتباه- مقصر است، نه اینکه تمام کاسه و کوزه‌ی این ماجرا سر او بشکند.

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
1 + 1 =

پربازدیدترین

آخرین اخبار

پربحث‌ترین